ताडोबा-अंधारी व्याघ्र प्रकल्पाच्या इतिहासात जेव्हा जेव्हा राजेशाही रुबाब आणि छायाचित्रकारांच्या लेन्समध्ये सर्वाधिक कैद झालेल्या वाघिणीचे नाव घेतले जाते, तेव्हा प्रत्येकाच्या ओठावर एकच नाव येते— 'माया' (Maya), जी वनविभागाच्या दप्तरी 'टी-१२' (काही नोंदींनुसार T-12 किंवा विशिष्ट कोअर क्षेत्रातील ओळखीनुसार) म्हणून ओळखली जायची.
ताडोबाच्या मोहर्ली आणि पियूष परिसरामध्ये वावरणारी 'माया' ही केवळ एक वाघीण नव्हती, तर ती त्या जंगलाची एक अशी 'सुपरस्टार' होती, जिच्या एका दर्शनासाठी जगभरातून पर्यटक आणि वन्यजीव छायाचित्रकार (Wildlife Photographers) तासनतास ताडोबाच्या वाटांवर वाट पाहत असत.
१. जंगलात झालेला जन्म आणि 'माया' असण्यामागचे रहस्य
मायाचा जन्म ताडोबाच्या अत्यंत घनदाट आणि समृद्ध कोअर क्षेत्रात झाला. ती जेव्हा लहान बछडी होती, तेव्हापासूनच तिच्या चेहऱ्यावर आणि शरीराच्या अंगावर असणाऱ्या पट्ट्यांची रचना अतिशय देखणी होती. तिचे डोळे अतिशय तीक्ष्ण आणि चालण्यात राजेशाही तोरा होता.
तिच्या याच अद्भूत सौंदर्यामुळे आणि कॅमेऱ्यासमोर अगदी नैसर्गिकरित्या राजेशाही पोझ देण्याच्या स्वभावामुळे वन्यजीव अभ्यासकांनी तिचे नाव 'माया' ठेवले. ती खऱ्या अर्थाने जंगलातील एक जादू किंवा मायाच होती, जी अचानक समोर यायची आणि सबको मंत्रमुग्ध करून जायची.
२. स्वतःच्या हद्दीची निर्मिती आणि संघर्षमय प्रवास
प्रत्येक तरुण वाघाप्रमाणेच मायालाही आपल्या आईपासून वेगळे झाल्यानंतर स्वतःची स्वतंत्र हद्द (Territory) निर्माण करणे भाग होते. तिने मोहर्ली आणि पियूषच्या जंगलात आपले साम्राज्य पसरवण्यास सुरुवात केली.
हा प्रवास अजिबात सोपा नव्हता. त्या परिसरात आधीच काही प्रस्थापित वाघ आणि वाघिणींचे वर्चस्व होते. पण मायाच्या नसानसात साहसाची आग होती. तिने आपल्या विलक्षण चपळाईने, उत्कृष्ट शिकारीच्या कौशल्याने आणि हट्टी स्वभावाने एका मोठ्या भूभागावर ताबा मिळवला. तिने अनेकदा इतर वाघिणींसोबत आपल्या हद्दीसाठी तीव्र लढाया दिल्या आणि प्रत्येक संघर्षातून ती अधिक शक्तिशाली होऊन बाहेर पडली.
३. माया आणि तिची पिल्ले: ताडोबाची पुढची पिढी
मायाच्या आयुष्यातील सर्वात सुवर्णकाळ आणि तितकाच कसोटीचा काळ म्हणजे तिचे मातृत्व होते. तिने आपल्या आयुष्यात अनेक बछड्यांना जन्म दिला आणि त्यांना अत्यंत कठीण परिस्थितीतही जंगलाचे कायदे शिकवले.
* एक आई म्हणून तिने आपल्या बछड्यांचे रक्षण करण्यासाठी बिबट्या, इतर नर वाघ आणि जंगलातील इतर संकटांशी निकराचा लढा दिला.
* तिची पिल्ले जेव्हा तिच्यासोबत मोहर्लीच्या रस्त्यांवर किंवा तलावाच्या काठाने फिरायची, तो पर्यटकांसाठी आयुष्यातला सर्वात विसरता न येणारा क्षण असायचा.
* मायाने आपल्या मातृत्वाद्वारे ताडोबाच्या व्याघ्र संवर्धनात एक मोलाचे योगदान दिले. तिचे बछडे मोठे झाल्यावर ताडोबाच्या वेगवेगळ्या भागांत पसरले आणि त्यांनी स्वतःचे स्वतंत्र राज्य स्थापन केले.
४. छायाचित्रकारांची लाडकी आणि कॅमेऱ्याची राणी
इतर वाघ सहसा मानवांची चाहूल लागताच किंवा सफारी गाड्या जवळ आल्यावर जंगलाच्या दाट झाडीत लपून बसतात. पण मायाचा स्वभाव पूर्णपणे वेगळा होता. ती अतिशय डॅशिंग आणि बेफिकीर होती.
जर एखादी जिप्सी गाडी तिच्या समोर आली, तर ती अजिवत घाबरत नसे. ती कधी गाडीच्या अगदी जवळून दिमाखात निघून जायची, तर कधी रस्त्याच्या मधोमध एखाद्या सिंहासनावर बसल्यासारखी आरामात बसायची. ताडोबाच्या सफारीदरम्यान मायाचे पाण्यात पोहणे, झाडाच्या सावलीत विश्रांती घेणे किंवा शिकाऱ्याचा पाठलाग करणे, हे सर्व दृश्य कॅमेऱ्यात टिपण्यासाठी छायाचित्रकारांमध्ये स्पर्धा लागलेली असायची.
५. एक युगाचा अंत आणि ताडोबाच्या मातीत उमटलेले चिरंतन पाऊल
काळ कोणासाठीही थांबत नाही. मायाने आपल्या तरुण वयात ज्या जंगलावर एकछत्री राज्य केले, म्हातारपणामुळे तिच्या शरीरावरही थकवा जाणवू लागला. हळूहळू ती पर्यटकांच्या नजरेतून दूर जाऊ लागली आणि जंगलाच्या दाट कोपऱ्यात तिने आपला शेवटचा काळ घालवला.
आज जरी माया प्रत्यक्ष रूपाने त्या जंगलात दिसत नसली, तरी ताडोबाच्या हवेत, तिथल्या वाटांवर आणि प्रत्येक मार्गदर्शकाच्या ओठावर मायाची कथा कायमची अमर झाली आहे. ती केवळ एक वाघीण नव्हे, तर ताडोबाच्या वन्यजीव इतिहासातील एक सुवर्णपान होती.
(अशी ही ताडोबाची लाडकी राणी 'माया' हिच्या संघर्षाची, सौंदर्याची आणि राज्याची थरारक गाथा इथे पूर्ण होते.)
पुढील अध्यायात आपण ताडोबाच्याच आणखी एका महापराक्रमी वाघाच्या प्रवासाशी भेटणार आहोत!
#TadobaNationalPark #MayaTiger #T12Tiger #TadobaAndhariTigerReserve #TigerStories #WildlifeConservation #IndianWildlife #BigCatsOfIndia #JungleTales #MarathiWriting #WildlifeLovers
Comments
Post a Comment